Suudi Kralı Vakası

Dünkü Cumhuriyet Gazetesi'nde yayınlanan Nilgün Cerrahoğlu'nun yazısının bir kısmı...

...
Suudi Arabistan Kralı'nın Türkiye ziyareti, gerçekte 13 günlük Avrupa gezisinin son durağı. Kralın ekim sonunda çıktığı gezinin ilk ayağı İngiltere olmuştu. İngiltere ziyareti, bir skandal gibi yaşandı. Londra'da insan ve kadın hakları savunucuları, hop oturup hop kalktılar. Suudi rejimin barbarlıkları teşhir edildi; tespih taneleri gibi ortalığa saçıldı: Şeriat yasalarının kadına uyguladığı zulüm, yargısız infazlar, kafa kol kesmeler, göçmen işçilerin mahkûm edildiği esaret düzeni, teokratik polis devleti, silah-petrol-rüşvet üçgeni ilişkileri... Abdullah 'ın İngiltere gezisi boyunca manşetlerden, köşelerden inmedi. Nerde kalmış "devlet protokolünü değiştirmek" ? İngiltere'de geçirdiği dört gün boyunca Suudi Kral; İngiliz protokol kurallarına noktası virgülüne uydu. Buckingham Sarayı'nda Kraliçe'ye konuk oldu. Başbakan Gordon Brown' la; Başbakanlık ikametgâhı "Downing Street" te bir araya geldi, velihat Prens Charles' ı "Clarence House" ta ziyaret etti, Londra'da Belediye Başkanı için üşenmeden "Guildhall" a gitti. Londra'dan ayrılırken Kraliçe'ye bir zahmet gene "makamında" veda etti. Vatikan'da İsa'nın gölgesinde Kral'ın, Türkiye'ye gelmeden son durağı Vatikan'da Papalık oldu. "Bana Muhammet'in yeni olarak ne getirdiğini göster? Dini kılıç ile yayma emri ve kötü, insanlık dışı şeylerden başka bir şey bulamazsın!" sözleriyle peygambere geçen yıl hakaret eden Papa'nın ayağına gitmekte hiçbir sakınca görmeyen Suudi Kralı, tahmin edersiniz Vatikan'a "şeriat bayrağı" çekmeye falan kalkmadı... Tersine... Haçlı Papa'nın yanı başında, İsa' nın göğe yükselen resminin altında süt dökmüş kedi ğibi fotoğraf verdi.
...

Orhan Ferit Pamuk...

Blogumun asıl ilgi alanına girmediği için bu tür konulara çok da fazla girmedim blogumda ama bugün sabah NTV'nin sayfasında gördüğüm bu haber üzerine birşeyler yazmak istedim... Orhan Ferit Pamuk Efendi "İslamcılar demokrasiye daha saygılı" demiş...

Daha önceden de bu adamın "Bu topraklarda 30 bin Kürt ve 1 milyon Ermeni öldürüldü ama hiç kimse bunları konuşmaya cesaret edemiyor", yada "Bir önceki kuşağın yazarları, toplumsal sorumluluk hisseden, edebiyatın, ahlâka ve politikaya hizmet etmesi gerektiğini düşünen yazarlardır. Birçok yoksul ülkedeki yazarlar gibi, onlar da yeteneklerini, milletlerine hizmet etme arayışları yolunda harcadılar. Ben onlar gibi olmak istemiyorum" gibi sözleri çok tartışıldı... Kimi haklı buldu, kimi haksız... Ama benim kişisel fikrim toplama bakıldığında bu açıklamaların tamamı bir amaca yönelik ve KÖTÜ NİYETLE yapılmış açıklamalardır... Kaldıki son açıklaması artık tam bir fiyaskodur bence. Dünyanın neresinde siyasette dini bir ideolojidekiler gerçek demokrasiye saygılılar gerçekten merak ediyorum.

Sanırım Time dergisi kendisini boşuna "Time 100 : Dünyayı Biçimlendiren Kişiler" listesine almadı. Değiştirmek istediği şeyler var...

Bakalım sıradaki ödülün ne Orhan Ferit Pamuk...

Bi arkadaşın arkadaşının blogu...

Bir sohbet sırasında "benim bir arkadaşın arkadaşı da şunu şunu yapmış" gibi bir şey geçtiğinde bu açıklamanın doğruluğu biraz şüphelidir... Yada konuyla ilgili birşey söylerken doğruluğunda biraz şüphe varsa olay hemen bir arkadaşın arkadaşına mal edilir. Bu arkadaş da ortamda tanınmayacaklar arasından özenle seçilir.

Bende bugün Taylan'ın bloguna göz atarken, onun bir arkadaşının blogundaki yazıya ulaştım. Yazıya burdan da ulaşılabilir. Okunması gereken bir yazı olmuş cidden. -Gerçekte SABAH gazetesinde yayınlanmış sanırım yazı- Buyrun,

"Sağdan soldan estarabim...
Avrupa, şu haberi konuşuyor...
Bizim gazetelerde de yeraldı.

"Tıpta devrim... İspanya'da şimdiye kadar görülmemiş bir ameliyat
yapıldı... Sol eli kopan bir kişinin, sağ tarafına da felç gelince,
çalışır durumdaki sağ eli, sol koluna takıldı... Parmakların yeri
değiştirildi, başparmak elin tersine dikildi."

Halbuki, o da bir şey mi...

Sol el'deki Ertuğrul Günay, AKP'de.
Sağ el'deki İlhan Kesici, CHP'de.
Ecevit'in müsteşarı, MHP'de...

Ameliyat, 13 saat sürmüş.
Bizimkilerin rozet takması, 2 saniye...
Narkozsuz üstelik.

Mesela...
DSP var ama, seçimde DSP yok, adayları CHP'de... BBP var ama, seçimde
BBP yok, adayları bağımsız...

Abdüllatif Şener?
Biraz komünist AKP'li.

Elazığ'dan bağımsız seçilen, sonra DYP'nin genel başkanı olan,
Anavatan ile birleştiğini açıklayan, DYP'yi Demokrat Parti yapan,
Erkan Mumcu'yu da eşbaşkan yapan, sonra Anavatan ile birleşmediğini
açıklayan Mehmet Ağar, Elazığ'dan Demokrat Parti adayı...

ANAP'tan seçilen, bakan olan, sonra ANAP'tan ayrılıp, AKP'ye geçen,
bakan olan, sonra AKP'den ayrılıp ANAP'a geçen, ANAP'ın genel başkanı
olduktan sonra ANAP'ı Anavatan yapan, Demokrat Parti ile birleştiğini
açıklayan, sonra Demokrat Parti ile birleşmediğini açıklayan, ardından
Anavatan'ın seçimden çekildiğini açıklayan Erkan Mumcu, aday değil...

HEP'ken DEP, DEP'ken HADEP, HADEP'ken DEHAP, DEHAP'ken DTP olan DTP
var ama, seçimde DTP yok, adayları bağımsız... ÖDP var ama, seçimde
ÖDP yok, adayları seçime katılmayan DTP çatısı altından, bağımsız...
SHP var ama, seçimde SHP yok, komple çekildi.
Hür Parti, CHP'ye katılıyor... CHP'ye katılacakken, Başbakan
tarafından aranan Zafer Çağlayan, AKP'ye katıldı...
Milli Nizam'ken Milli Selamet, Milli Selamet'ken Refah, Refah'ken
Fazilet, Fazilet'ken Saadet olan Saadet, normalde evden çıkması yasak
olan Erbakan'ı aday gösterdi, yasaklı Erbakan gene yasaklandı.

Refah'tayken hapse giren, sonra AKP'yi kuran Tayyip Erdoğan,
İstanbul'dan seçilecekken, yasaklanıp, Siirt'ten seçilince, onun
yerine İstanbul'dan seçilen Kemal Unakıtan, bu sefer Eskişehir'den
aday gösterildi, atalarının "tatar" olduğunu söylüyor, Edirneli.

Kocaeli'nden seçilen Erzincanlı Vecdi Gönül, İzmir'e kaydırıldı...
Antep'ten seçilen Ankaralı Kürşat Tüzmen, Mersinli oldu... Urfa'dan
bağımsız aday olan İbrahim Tatlıses, listeler bir açıklandı ki,
İstanbul'dan Genç Parti adayı... Cem Uzan da, Sakarya'dan İzmir'e
gitti zaten.

Neymiş efendim...
İspanyol doktorlar, adamın sağ elini sol koluna dikmişler, devrimmiş"

Yazının sonunda ben hafif bir Levent Kırca espirileri kokusu da aldım ve kendimi olacak o kadar izliyormuşcasına hissettim....

Kyoto Protokolü ve Oluşturduğu İş Alanları

Business 2.0'ın -oldukça beğendiğim bir dergidir kendisi- bu ayki sayısındaki bir yazısında Kyoto Protokolünün uymaya zorladığı karbondioksit emisyon kotalarından kendine iş alanı yaratan Planktos adlı bir şirketten söz edilmekte. Özetlersek şirket, önce okyanusa çok küçük boyutta demir tozu dökerek yüzeye yakın yerlerde fotosentez yapabilen plankton ve alglerin yetişmesini sağlıyor. Bu canlılar fotosentez yaptıkları ve yüzeye yakın oldukları için atmosferden karbondioksit alıyorlar. Daha sonra da okyanusun dibine çökerek bu karbondioksiti okyanus diplerine gömmüş oluyorlar. Şirket daha sonra yok ettiği miktarda karbondioksiti, ek kota olarak diğer şirketlere satıyor. 1 ton kota 5$. Şirketin 2006 yılı cirosu 30 Milyar$. Miktar cidden etkileyici.

Diğer yandan elde hazır karbondioksit miktarını azaltmak için bir yöntem varken bunun ticari bir araç olarak kullanılıp, sadece karbondioksit miktarını sabit tutması ne kadar etik bu da ayrı bir konu. Çok mu komplo teorisi olur bilmiyorum ama durum böyleyken Kyoto Protokolünü imzalamak acaba Türkiye ve diğer gelişmekte olan ülkeler için ne kadar doğru olur? Bu konudaki düşüncelerinizi bekliyorum...

Tebrikler Sarkozy (Ben değil Blair diyo)

İngiltere Başbakanı Tony Blair, Fransa'da Cumhurbaşkanlığı seçimlerini kazanan Nicholas Sarkozy'e YouTube üzerinden kutlama mesajı göndermiş. Enteresan ve kendinden bahsettirecek bir girisim (benim şu an yaptığım gibi)... Ayrıca Tony Blair kutlamayı Fransızca yapmış. Videoyu aşşağıda bulabilirsiniz ama önerim "oynat" tuşu dışında bir yere tıklayarak YouTube'den izlemeniz. Çünkü videoyu upload eden kullanıcı bilgileri oldukça güzel hazırlanmış. Gönderen "DowningSt" adında gözükmekte ve kullanıcı avatarı da rakamla 10. 10 Downing Street de İngilizlerin Başbakanlık konutu diyebileceğimiz yer. Ayrıntılara gösterilen bu özen de hosuma gitti. Bakalım bu bir furyaya dönüşürse bizim de Cumhurbaşkanı kutlamaları yada e-muhtıralarımız YouTue üzerinden gelir....

İyi Say!

Gösterilerde toplanan kişilerin sayısı konusunda oldukça fazla tahminler yürütldü. 3 Milyon diyenden tutnda 200 Bin diyene. Herkes işine geldiği gibi bir tahminde bulundu. Artık daha net bir sayı verebilmek için www.iyisay.com adresinde bir girişim başladı. Destek vermek isterseniz, bu sitedeki kod parçasını kişisel web sayfanıza ekleyebilir ve burdaki kişi sayısını artırabilirsiniz. Sizde yukarıdaki linkten siteye ulaşabilir ve blog yada diğer sitelerinize ekleyebilirsiniz.

Le Monde Şaşırma...

Aşşağıda linkini de verdiğim yazıyı okuyunca, kızgınlıkla önce bir Star gazetesi başlığı yazıyım istedim ama farkındayım onlar kadar da yaratıcı olamadım (bkz : bu ve bu)

Yazıya gelince, Le Monde'de dün yayınlanan ve burdan ulaşabileceğiniz yazıda Başbakan RTE'den bahsedilirken "Mart 2003'te, Recep Tayyip Erdogan seçilme hakkını yeniden elde ederek Kurdistan'ın fakir şehri Siirt'ten meclise girdi." gibi bir cümle kullanmış. Talihsiz bir açıklama diyelim en hafif haliyle... Belki de o bölgelerin ne kadar Türkiye olduğunu, en iyi bilmesi gerekenler, o bölgeleri işgal eetmeye çalıştıklarında başlarına gelenleri bilen fransızlar.

Push the Button

Israil, "Dünyanın en prestijli müzik organizasyonlarından Eurovision" için şarkısını seçmiş : "Push the Button". Nükleer silah karşıtı parça, içerdiği sözler itibari ile İran'ın nükleer girişimlerine ve İran Cumhurbaşkanı Mahmud Ahmedinejad'a olduğu düşünülen göndermeler de içeriyormuş...

İsrail de halkın bu duyarlılıgı kendi ülkelerindeki nükleer politikaya karşı da var mı bilinmez ama biraz düşününce yok gibi görünüyor. Örneğin, yakınlarda İsrail Başbakanı Ehud Olmert'in "İran'ın nükleer teknolojiye sahip olması; Amerika, Fransa ya da İsrail'in sahip olması ile aynı şey değil" gibi neye dayandığı bilinmeyen açıklaması, İsrail'in nükleer silahlar ile ilgili uluslararası anlaşmaları hala imzalamaması, ya da Mordehay Vanunu'nun başına gelenler ilk aklıma gelenler. Nükleer silah konusu dışında da Lübnan ile yaşanan gerginlikte fosfor bombası (kimyasal silah) ve -uluslararası anlaşmalarca sivil yerleşim yerlerinde kullanımı yasaklanan- misket bombasını kullanması da yine İsrail'in benzer konularda kendi uygulamalarına, ülke içinden pek tepki gelmediğini düşündürüyor.

Eskiden Ahmet Vardar'dı sanırım, televizyondan olaylara kızgınlığını aktaran bir amca vardı. Bu olayı programında yorumlasa ne derdi diye merak ettim...

Hrant Dink...

Agos Gazetesi genel yayın yonetmeni ve Birgün Gazetesi yazarı Ermeni asıllı Türk gazeteci Hrant Dink bugün öldürüldü. Henüz olay "kimliği belirsiz kişilerce" gerçekleştirilmiş olsa da, bu durumun çok uzun sürmemesi ve olayın aydınlatılması herkesin en büyük isteği.

Düşüncelerini kişisel olarak ben de doğru bulamasam da olay son derece utanç verici ve üzücü. Daha da önemlisi her iki tarafında düşüncelerini savunan insanların serbestçe bunları tartışamamsı benzer problemlerin devamının garantisi olacak.